Menu

History


மதுரை வரலாறு : –

English


Madurai is one of the ancient cities of South India with a glorious history. It is famous for its world acclaimed Meenakshi Sundareswarar Temple. The city of Madurai has been constructed in the form of a lotus and is built around the temple.


It is situated on the banks of the river Vaigai. Owing to its rich cultural heritage and architectural splendor, the city is often referred to as the ‘Athens of the East’. The origin of Madurai dates back to the Sangam period, the golden period of Tamil Literature.


It is narrated in legend that Madurai was originally a forest known as Kadambavanam. One day, a farmer named Dhananjaya who was passing through the forest, saw Indra (The king of the gods), worshipping a swayambhu (self created Lingam ) under kadamba tree. Dhananjaya, the farmer immediately reported this to King Kulasekara Pandya.


Kulasekara Pandya cleared the forest and built a temple around the Lingam. A city was soon planned with the temple as its centre. On the day the city was to be named, Lord Shiva is said to have appeared and drops of nectar from his hair fell on the town. So, the place was named Madurai – mathuram meaning “sweetness” in Tamil.


Madurai has a rich historical background in the sense that Lord Shiva himself performed sixty-four wonders called “Thiruvilaiyadals”.


As early as the 3rd century BC, Megasthanes visited Madurai. Later many people from Rome and Greece visited Madurai and established trade with the Pandya kings. Madurai flourished till 10th century AD when it was captured by Cholas the arch rivals of the Pandyas.


The Cholas ruled Madurai from 920 AD till the beginning of the 13th century. In 1223 AD Pandyas regained their kingdom and once again become prosperous. Pandian Kings patronised Tamil language in a great way. During their period, many master-pieces were created. “Silapathikaram”, the great epic in Tamil was written based on the story of Kannagi who burnt Madurai as a result of the injustice caused to her husband Kovalan.


In April 1311, Malik Kafur, the general of Alauddin Khilji who was then the ruler of Delhi, reached Madurai and raided and robbed the city for precious stones, jewels, and other rare treasures. This led to the subsequent raids by other Muslim Sultans. In 1323, the Pandya kingdom including Madurai became a province of the Delhi empire, under the Tughlaks.


The 1371, the Vijayanagar dynasty of Hampi captured Madurai and Madurai became part of the Vijayanagar empire. Kings of this dynasty were in habit of leaving the captured land to governors called Nayaks. This was done for the efficient management of their empire. The Nayaks paid fixed amount annually to the Vijayanagar empire. After the death of Krishna Deva Raya (King of Vijayanagar empire) in 1530 AD, the Nayaks became independent and ruled the territories under their control.


Among Nayaks, Thirumalai Nayak (1623-1659) was very popular, even now he is popular among people, since, it was he who contributed to the creation of many magnificent structures in and around Madurai and expanded the city. Thirumalai Nayak, built Nayak Palace in 1636 with the help of an Italian Architect. The Raja Gopuram of the Meenakshi Amman Temple, The Pudu Mandapam and The Thirumalai Nayakar’s Palace are living monuments to his artistic fervor.


Nayaks ruled over Madurai and became weak after the death of Tirumalai Nayak. Then Queen Mangamma, a brave lady ruled Madurai for 17 years. Few years later Madurai rulers tried to rule Madurai and they were ineffective because British and French people laid their foot strongly in the region. Madurai started slipping into the hands of the British’s East India Company. In 1781, the British rulers appointed their representatives to look after Madurai.George Procter was the first collector of Madurai.


The year 1371 saw the downfall of the Tughlaks and Madurai came under the reign of the Vijayanagar dynasty of Hampi. Kings of this dynasty left the captured land to governors called Nayaks, for the efficient management of their empire. After the death of Krishna Deva Raya (King of Vijayanagar Empire) in 1530 AD, the Nayaks became independent and started ruling the territories autonomously. Among Nayaks, Thirumalai Nayak (1623-1659) was the most popular one.


Now after India’s independence, Madurai is one of the major districts of Tamilnadu State. In 1984, the Vast Madurai district was bifurcated into two districts namely Madurai and Dindugul Districts. Subsequently in 1997, Madurai district was bifurcated into two districts namely Madurai and Theni Districts. In Madurai District, there are 10 State Assembly constituencies and two parliament constituencies.


Madurai is surrounded by several mountains. The Madurai city has 3 hills as its city boundary. Yanaimalai, Nagamalai, Pasumalai named after Elephant, Snake and Cow respectively. It is famous for Jasmine Flowers. Jasmine flowers are transported to other cities of India from Madurai.


He is remembered by the people of Madurai even today, for his immense contribution to the city. He created many magnificent structures in and around Madurai. The Raja Gopuram of the Meenakshi Amman Temple, the Pudu Mandapam and the Thirumalai Nayakar’s Palace are living examples of his passion for art. Later, Madurai slipped into the hands of the British’s East India Company. In 1781, British appointed George Procter to look after the city. He was the first collector of Madurai. 


After independence, Madurai became one of the major commercial districts of Tamil Nadu. It is surrounded by several hills, mainly Annamalai, Pasumalai and Nagamalai, named after their resemblance to an Elephant, a Cow and a Snake respectively.


The city is a major exporter of Jasmine flowers. Due to its historical background, the temple city of Madurai attracts thousands of pilgrims and visitors every year from India and abroad.

தமிழ்


தமிழ்நாட்டில் உள்ள தொன்மையான நகரம் மதுரை ஆகும். இந்நகரம் சுமார் 2500 ஆண்டுகள் பழமையானது, மதுரை வைகை ஆற்றங்கரையில் அமைந்துள்ளது. மல்லிகை மாநகர், கூடல் நகர், மதுரையம்பதி, கிழக்கின் ஏதென்ஸ் என்பன மதுரையின் வேறு பல பெயர்களாகும்.


இந்திய துணைகண்டத்தில் ஒரு தொன்மையான வரலாறைக் கொண்ட நகரமாகும். பாண்டிய மன்னர்களின் தலைமையிடமாகவும் விளங்கியது. சங்க காலத்தில் தமிழ் சங்கங்கள் அமைத்து தமிழை வளர்த்த பெருமையுடையது. இந்த நகரில் அமைந்துள்ள மீனாட்சியம்மன் கோவிலுக்காக இந்த நகரம் அதிகம் அறியப்படுகிறது.


சுல்தான்கள், நாயக்கர்கள் மற்றும் ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்தில் பல சாதனைகளையும் சோதனைகளையும் தாண்டி வந்தது இம்மதுரை நகரம். இரண்டாயிரத்து ஐந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இலங்கையை ஆட்சி செய்த விசயன் என்ற மன்னன் தன்னுடைய பட்டத்தரசியாக மதுராபுரி (மதுரை) இளவரசியை மணந்ததாக இலங்கையின் பண்டைய வரலாற்று நூலான மகாவம்சம் கூறுகிறது.


பராசக்தியின் வடிவமான அன்னை மீனாட்சி பிறந்து, வளர்ந்து, ஆட்சிசெய்து, தெய்வமான இடமாகக் கருதப்படும் மதுரை, இந்து சமயத்தைச் சேர்ந்தவர்களின் மிக முக்கிய சக்திஸ்தலமாக விளங்குகிறது.


இக்கோயிலில் நடக்கும் திருவிழாக்கள் சமுதாய ஒருங்கிணைப்பிற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாக மட்டுமன்றி, அன்றைய மன்னராட்சியின் ஆட்சிச் சிறப்பையும் எடுத்துரைக்கும் வண்ணம் கொண்டாடப்படுகின்றன. தமிழ் வளர்ச்சிக்குத் தனியே சங்கம் வைத்து வளர்த்த பெருமையும் இந்த நகரத்துக்கு உண்டு என்று பழமையான வரலாறுகள் தெரிவிக்கின்றன.

பாண்டிய நாடு


பாண்டிய நாட்டின் பழைமையான தலைநகரமாக விளங்கிய மதுரை, இன்றைய தமிழகத்தின் முதன்மை நகரங்களுள் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது. மதுரை என்னும் சொல்லுக்கு இனிமை என்பது பொருள். தமிழும் மதுரையும் இனிமையின் இயல்பால் அமைந்தவை. தமிழ் என்றால் மதுரை; மதுரை என்றால் தமிழ். இங்ஙனம், இவை இரண்டும் பிரிக்க இயலாதவை.


அதனாலேயே மதுரையைப் போற்றப் புகுந்த புலவர் எல்லாரும் தமிழோடு சேர்த்தே போற்றிப் புகழ்ந்தனர். தமிழ்கெழு கூடல் எனப் புறநானூறு போற்றியது. நல்லூர் நத்தத்தனார் என்னும் புலவர், தாம் பாடிய சிறுபாணாற்றுப்படையில்,’தமிழ்நிலை பெற்ற தாங்கரு மரபின் மகிழ்நனை மறுகின் மதுரை’ என்று குறித்தார்.


மதுரையை விரிவுபடுத்த எண்ணி, இறைவனிடம் அதன் எல்லையை வரையறுத்துத் தருமாறு வேண்டினான் பாண்டியன். இறைவன், தன் கையணியாகிய பாம்பிடம் எல்லையை வரையறுக்க ஆனையிட்டார். பாம்பு வாலை நீட்டி வலமாகத் தன் உடலை வளைத்தது. அவ்வாலைத் தனது வாயில் சேர்த்து மதுரையின் எல்லையை வகுத்துக் காட்டியது.


அன்றுமுதல், மதுரைக்கு ஆலவாய் என்னும் பெயர் அமைந்ததாகத் திருவிளையாடற் புராணம் கூறுகிறது. ஆலவாய் என்பது ஆலத்தை(விடத்தை) உடைய பாம்பினைக் குறிக்கும். மதுரையில் எழுந்தருளிய ஈசன், ஆலமர நிழலில் வீற்றிருந்ததால் ஆலவாய் என்னும் பெயர் ஏற்பட்டதாகவும் கூறுவர்.

வரலாறு


சங்க காலம், தமிழ் இலக்கியத்தின் பொற்காலம் ஆகும். மதுரை தமிழ் சங்கங்களின் இருப்பிடம் ஆகும். கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் கிரேக்க அறிஞர் மெகஸ்தனிஸ் மதுரை வந்ததாக வரலாறு உள்ளது. மேலும் ரோமானியர், கிரேக்கர்கள் பாண்டிய மன்னர்களுடன் வர்த்தகம் செய்துள்ளனர்.


கி.பி. 920ம் ஆண்டு முதல் 13ம் நூற்றாண்டின் துவக்கம் வரை பாண்டிய நாடு சோழர்கள் வசம் இருந்தது. கி.பி.1223ம் ஆண்டு பாண்டியர்கள் மீண்டும் தங்கள் நாட்டை பெற்றனர். பாண்டியர்கள் காலத்தில் தமிழ் மொழி தழைத்தோங்கியது. அவர்கள் காலத்தில் ஐம்பெரும் காப்பியங்களில் ஒன்றான சிலப்பதிகாரம் இயற்றப்பட்டது.


1311ம் ஆண்டில் அலாவுதீன் கில்ஜியின் தளபதி, நகைகள் மற்றும் அரிய பொருட்களை கொள்ளை அடிப்பதற்காக மதுரைக்கு படை திரட்டி வந்தார். இந்த சம்பவம் தொடர்ந்து முஸ்லிம் மன்னர்கள் மதுரையில் கொள்ளை அடிப்பதற்கு வழியாக அமைந்தது. 1323ம் ஆண்டில் மதுரை டில்லியை ஆண்ட துக்ளக் மன்னர்களின் ஒரு மாகாணமாக மாறியது.


பின்னர் 1371ம் ஆண்டில் மதுரை விஜயநகர பேரரசின் கீழ் வந்தது. விஜய நகர பேரரசர் கிருஷ்ணதேவ ராயரின் மறைவிற்கு பின் நாயக்கர்கள் மதுரையை ஆண்டனர். நாயக்கர்களின் ஆட்சியில் திருமலை நாயக்கர் மன்னர் மிகவும் புகழ் பெற்றவராவார். இவர் மதுரையின் கட்டமைப்பை மேம்படுத்தினார். மீனாட்சி அம்மன் கோயிலின் ராஜகோபுரம், புதுமண்டபம் மற்றும் திருமலை நாயக்கர் மகால் ஆகியவை அவரது புகழை இன்றும் பறைசாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது.


பின்னர் இந்தியா ஆங்கிலேயர்களிடம் அடிமைப்பட்ட போது, மதுரை ஆங்கிலேயர்களின் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் கீழ் வந்தது. 1781ம் ஆண்டு ஆங்கிலேயர்கள் மதுரைக்கு தங்கள் பிரதிநிதியை அனுப்பினர். ஜார்ஜ் புரோக்டர் மதுரையின் முதல் கலெக்டர் ஆவார். மதுரையின் வரலாற்றில் ராணி மங்கம்மாவை பற்றி குறிப்பிடாமல் இருக்க முடியாது. ஏனெனில் சுதந்திரத்திற்காக போராடிய பெண்களில் இவரும் முக்கியமானவர் ஆவார்.


மதுரையில் மீனாட்சி அம்மன் கோயில் தவிர, தேவார ஸ்தலமான அப்புடையார் கோயில், திவ்ய தேச கோயில்களான கூடலழகர் கோயில், கள்ளழகர் கோயில், காளமேக பெருமாள் கோயில், அறுபடை வீடுகளான திருப்பரங்குன்றம், பழமுதிர்சோலை ஆகியவை பிரசித்தி பெற்ற ஸ்தலங்களாகும்.

கலாசாரம்

மதுரை கலாசார சிறப்பு வாய்ந்த நகரமாகும். நட்புணர்வு, உபசரிப்பு, பாரம்பரியத்தை மதித்தல், எளிய வாழ்க்கை முறை மற்றும் விருந்தோம்பல் இங்குள்ள மக்களின் சிறப்பாகும். பரவலாக ஆண்கள் வேஷ்டியும், பெண்கள் சேலையும் அணிகின்றனர். தற்போது சல்வார் கமீஸ், சுடிதார் போன்ற உடைகள் பெண்களின் முக்கிய ஆடையாக மாறியுள்ளது.


மதுரையில் 50க்கும் மேற்பட்ட தியேட்டர்கள் உள்ளன. இவையே மக்களின் முக்கிய பொழுதுபோக்காகும். தவிர இங்குள்ள தீம் பார்க், காந்தி மியூசியம், ராஜாஜி பூங்கா ஆகியவையும் மக்களின் பொழுதுபோக்கு இடங்களாகும். மதுரை சிறந்த இசை பாரம்பரியத்தை கொண்டதாகும். மறைந்த, பிரபல கர்நாடக இசைப்பாடகி எம்.எஸ். சுப்புலட்சுமி மதுரையில் பிறந்தவராவார்.

உணவு


ஜில் ஜில் ஜிகர்தண்டா, பருத்தி பால், கரும்பு சாறு ஆகியவை மதுரையின் புகழ் பெற்ற பானங்கள் ஆகும். பழமையான உணவகமான மார்டன் ரெஸ்டாரென்ட் 1956ம் ஆண்டில் இருந்து இயங்கி வருகிறது. மற்றுமொரு புகழ் பெற்ற உணவகமாக முருகன் இட்லி கடை விளங்குகிறது. பழமையான உணவுகளான இட்லி, தோசை, பொங்கல் போன்ற அரிசி உணவுகளுடன், வடக்கிந்திய உணவுகள், சீன உணவு வகைகளும் மக்களால் பெரிதும் விரும்பி உண்ணப்படுகிறது.

மல்லிகை


மதுரை மல்லிகை பூக்களுக்கு பெயர் போனதாகும். தமிழகத்தின் எந்த பகுதியில் கிடைக்கும் மல்லிகையை விட மதுரை மல்லிகைக்கு அதிக மணம் உள்ளதால் இதற்கு எப்போதும் வரவேற்பு அதிகமாகும். இங்கு கிடைக்கும் பூக்கள் இந்தியாவின் பல்வேறு இடங்களுக்கு விற்பனைக்கு கொண்டு செல்லப்படுகிறது.

பொருளாதாரம்


மதுரையின் பொருளாதாரம் விவசாயத்தை சார்ந்துள்ளது. அடுத்தபடியாக நெசவுத்தொழில் மற்றும் சுற்றுலாத்துறையை சார்ந்துள்ளது. சுங்குடி சேலை, ஜரிகை கரை துணிகள், பிரிண்ட் காட்டன் ஆகியவற்றிற்கு மதுரை புகழ் பெற்றதாகும். தற்போது இறக்குமதி பொருட்கள் மலிவான விலையில் கிடைப்பதால் விவசாயம் மற்றும் நெசவுத்தொழில் நசிவடைந்து வருகிறது.


மதுரை மணக்கும் மல்லிக்கு பெயர் பெற்றதாகும். மல்லிகை, கொடைக்கானல் மலையடிவாரம், மற்றும் செம்மண் தரையில் பயிரிடப்படுகிறது. இந்த பூக்களுக்கு மும்பை, பெங்களூரு, கொச்சி, டெல்லி, திருவனந்தபுரம், கோல்கட்டா, ஐதராபாத் போன்ற நகரங்களில் நல்ல வரவேற்பு உள்ளது. மதுரை மல்லிகை சிங்கப்பூர், மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கு நறுமண தைலம் தயாரிப்பதற்காக ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது.